Projekt CARE+CONNECT odpowiada na narastający kryzys zdrowia psychicznego w europejskich szkołach wyższych (HEI), gdzie badania pokazują, że nawet połowa studentów doświadcza objawów lęku i depresji, a mimo to tylko 40% uczelni oferuje dedykowane, często niedofinansowane usługi. Aby zmienić paradygmat z reaktywnego zarządzania kryzysowego na wczesną interwencję, inicjatywa łączy elastyczną, opartą na dowodach terapię poznawczo-behawioralną przez internet (iCBT) ze skalowalnymi, rówieśniczymi sieciami mentorskimi i bezpiecznymi przestrzeniami, takimi jak Conversation Cafés. Badania wskazują, że iCBT może zredukować objawy lękowe o 42%, podczas gdy ustrukturyzowany mentoring rówieśniczy poprawia odporność psychiczną o 30% i zmniejsza poczucie izolacji o 25%. Oprócz wspierania indywidualnych studentów, CARE+CONNECT wyposaża personel uczelni w szkolenia z zakresu zdrowia psychicznego, przełamuje bariery strukturalne włączania społecznego oraz rozwija wielostronną współpracę między decydentami, władzami uczelni i profesjonalistami medycznymi, aby zakorzenić trwałe, długoterminowe zmiany kulturowe i polityczne na europejskich kampusach.

Społeczna Akademia Nauk uzyskała dotację z Unii Europejskiej na realizacje projekt „SAN Welcome Point – rozwój i doskonalenie obsługi studentów i kadry zagranicznej”.

W Europie żyje około 51 milionów osób z problemami ze słuchem (w tym ubytkiem słuchu i głuchotą), co stanowi 9% populacji UE (1 na 10 osób). Zgodnie ze „Strategią na rzecz praw osób niepełnosprawnych 2021”, zainicjowaną przez Komisję Europejską (KE) w celu zapewnienia ich integracji i autonomii ekonomicznej, oraz z programem UE dotyczącym szkolnictwa wyższego (HE), który obejmuje wśród swoich priorytetów tworzenie integracyjnych systemów szkolnictwa wyższego.

Od wielu lat jednym z głównych celów państw członkowskich UE jest rozwój i promocja edukacji w zakresie przedsiębiorczości. W obliczu wysokiego bezrobocia wśród młodzieży, kryzysów gospodarczych oraz szybkich zmian w naszej złożonej, opartej na wiedzy gospodarce i społeczeństwie, umiejętności przekrojowe, takie jak przedsiębiorczość, mają kluczowe znaczenie. Są one niezbędne nie tylko do kształtowania młodych ludzi, ale także do zapewnienia umiejętności, wiedzy i postaw, które są fundamentem rozwoju kultury przedsiębiorczości w Europie.

Obecnie w UE mieszka ponad 34 miliony cudzoziemców. Plan działania z 2016 roku uwypuklił potrzebę podjęcia bardziej zdecydowanych działań na rzecz integracji i włączenia dzieci oraz rodzin migrantów, umożliwiając im trwały wkład w życie lokalnych społeczności. Raporty takie jak Eurydice 2020 i OECD 2019 wskazują na szereg barier, z którymi borykają się dzieci migrantów, ich rodziny oraz wychowawcy. Należą do nich m.in. niewystarczająca znajomość lokalnego języka, brak wystarczającego wsparcia społecznego i emocjonalnego, niedostateczne przeszkolenie nauczycieli w zakresie pracy w wielokulturowych klasach oraz z nowymi, innowacyjnymi zasobami, słaba współpraca między domem a szkołą, a także ograniczone środki finansowe na wsparcie tych inicjatyw.

W obliczu rosnących wyzwań klimatycznych i dynamicznie rozwijającego się sektora zielonych miejsc pracy, kluczowe staje się zapewnienie równego dostępu do informacji oraz szkoleń w zakresie zielonych umiejętności. Jak wskazuje EU Climate Pact, aż 81% młodych osób nie ma świadomości istnienia zawodów związanych z ekologią, a sytuacja ta jest jeszcze bardziej skomplikowana w przypadku społeczności osób Głuchych, dla których brak terminologii w języku migowym w obszarze ekologii stanowi dodatkową barierę.

Unia Europejska, poprzez inicjatywy takie jak EU Green Deal, Skills Agenda oraz Youth Guarantee, stawia na rozwój kompetencji potrzebnych do zielonej transformacji oraz równość dostępu do edukacji i zatrudnienia w sektorze ekologicznym. Z danych Eurostatu wynika, że liczba miejsc pracy w zielonych zawodach wzrosła z 3,2 mln w 2000 roku do 5,1 mln w 2020 roku i będzie nadal dynamicznie rosnąć. Dyrekcja Generalna ds. Działań na rzecz Klimatu podkreśla również rosnące zapotrzebowanie na zielone umiejętności, co znajduje odzwierciedlenie w analizach CEDEFOB SKILLS INTELLIGENCE.

Badania wykazują, że prawie 2/3 młodych ludzi w Europie cierpi na depresję i stany lękowe, przy czym osoby ze społeczności zagrożonych wykluczeniem są bardziej na nie narażone. Pandemia Covid-19 miała również poważny wpływ na zdrowie psychiczne młodych ludzi. Pogorszenie stanu zdrowia psychicznego można przypisać szeroko zakrojonemu wpływowi zamykania placówek edukacyjnych, jakości edukacji zdalnej i kryzysowi na rynku pracy, który dotyka młodych ludzi. Młodzież borykająca się z trudnościami, w tym z problemami zdrowia psychicznego, jest generalnie mniej aktywna i ma mniejsze zaufanie do instytucji. Celem projektu Hold On jest zwiększenie dostępu młodych ludzi do usług wsparcia w zakresie zdrowia psychicznego i ich proaktywne zaangażowanie w poprawę sytuacji w tym zakresie.

W czasie pandemii, społeczne oddalenie i izolacja, które miały miejsce w dwóch ostatnich latach z jej powodu, ujawniły ogromne zapotrzebowanie młodych ludzi na utrzymywanie kontaktu z innymi rówieśnikami, na interakcję, na rozwijanie umiejętności zawodowych, kreatywności i wyobraźni. Młodzi ludzie w wielu krajach byli zamknięci w swoich domach i dla wielu z nich technologie cyfrowe i sztuka były jedynym sposobem ekspresji i połączenia ze światem zewnętrznym.

Wraz z szybkim postępem technologicznym, technologie wirtualnej rzeczywistości (VR) i rozszerzonej rzeczywistości (AR) są coraz częściej adoptowane do rozwiązywania różnych wyzwań w zarządzaniu kryzysowym w środowiskach zabudowanych.

Pandemia COVID-19 wymusiła konieczność digitalizacji systemu edukacji. Edukacja formalna i nieformalna staje się coraz bardziej cyfrowa. W sektorze edukacji dorosłych przyniosło to pozytywny efekt w postaci promowania włączenia społecznego, ponieważ kształcenie na odległość umożliwia uczestnictwo dorosłych, którzy w przeciwnym razie byliby z różnych powodów wykluczeni. Z drugiej strony, w procesie cyfryzacji systemu edukacji nie przywiązywano dużej wagi do celów środowiskowych i zrównoważonego rozwoju, ani do integracji i różnorodności; odbywa się to głównie za pośrednictwem platform o wysokiej emisji dwutlenku węgla, a wiele platform i narzędzi cyfrowych nie jest przystosowanych do uczących się osób o specjalnych potrzebach. Propozycja projektu ma na celu wsparcie edukatorów dorosłych i instytucji edukacyjnych w przyjęciu bardziej ekologicznych praktyk i dostosowaniu ich oferty edukacyjnej dla osób uczących się o specjalnych potrzebach.